Eerstejaars student zijn……..

 

Ik weet het nog goed: eerstejaars-student verloskunde zijn. In 1993 begon ik met mijn opleiding en in dat jaar zag ik voor het eerst “live” een kindje geboren worden. Dat indrukwekkende, alles overweldigende gevoel zal ik nooit vergeten. En dat gevoel zou nog vaak terugkomen want ik studeerde af en mocht de rest van mijn leven kindjes geboren zien worden.

Onze eerste bevallingservaringen zijn bij ons alle drie nog steeds op te roepen en daarom, vinden wij het erg leuk om de huidige eerstejaars-studenten te begeleiden en ook zulke ervaringen mee te geven. Zo kwam het dat wij drie weken geleden student-Sanne bij ons in de praktijk kregen. Haar eerste  stage in haar eerste jaar.  Wij hebben veel cliënten die zouden kunnen gaan bevallen en daarnaast volle spreekuren. Student-Sanne dook in het diepe. Op maandag het eerste contact met de mensen, voor het eerst iemands buik aanraken en alles waar je alleen nog maar over gesproken hebt op de opleiding komt voorbij. Op dinsdag ging ze met mij mee de dienst in. We hadden om 10.00 uur bij de praktijk afgesproken en Sanne stond opgetogen te wachten. Eerst maar een bezoekje aan het ziekenhuis. Daar lagen twee cliënten van ons. Allebei de afgelopen dagen bevallen. De een rond de uitgerekende datum bevallen van een zoon van rond de 3500 gram. De ander te vroeg bevallen van een zoon van 2200 gram. Student-Sanne keek haar ogen uit. Wat een verschil. Na deze bezoekjes snel weer in de auto. We hadden drie huisbezoeken gepland staan. Student-Sanne luisterde met alle bezoekjes mee en slurpte de informatie in zich op. Elk kindje werd bewonderd.

Tussen de middag zijn we op de praktijk gaan zitten. Even lunchen en alle indrukken bespreken. Op een gegeven moment gaat mijn diensttelefoon en het is mij direct duidelijk dat het een serieus spoedtelefoontje betreft. Ik geef de cliënt aan de andere lijn instructies en zeg dat ik er zo snel mogelijk aankom. Student-Sanne pakt direct haar spullen en onderweg naar de auto vertel ik haar wat we gaan doen. We gaan naar een cliënt die nog niet uitgerekend is en waarbij er signalen zijn dat het kindje geboren wil worden. Binnengekomen bij de cliënt handel ik snel en bel vrij direct de ambulance. Als ik met de doptone goede harttonen hoor zie ik de cliënt ontspannen. Student-Sanne staat op een afstandje toe te kijken en is nog gespannen. Dit maakt indruk. De ambulancebroeders komen binnen en zijn zich ook direct bewust dat we snel naar het ziekenhuis moeten. Een moment later rijden wij achter de ambulance aan richting het ziekenhuis. We gaan mee naar de verloskamers maar gelukkig blijkt daar op dat moment dat de controles allemaal goed zijn. We zien een mooi spartelend kindje op een echo en het lijkt dat dit kindje toch nog wel even wil blijven zitten. Even later staan we op de gang na te praten als wederom mijn telefoon gaat. Een bevalling dient zich aan, en gelukkig dit keer iemand die wel is uitgerekend. Het gaat om een tweede kindje en de vorige bevalling ging vrij vlot. We vragen of student-Sanne mee mag kijken en dat mag gelukkig. Ze zoekt een mooie hoek uit in de verloskamer en staat ademloos toe te kijken als met een ongelooflijke kracht en doorzettingsvermogen een mooie zoon geboren wordt die zich direct goed laat horen. Haar eerste bevalling is een feit! Als we later op de avond de dienst overdragen aan Martine zit student-Sanne bij ons met hoog-rode konen. Compleet onder de indruk van de dag, van haar eerste bevalling, van alle indrukken. Het was mooi, indrukwekkend en overweldigend………..

                                                                                                                        Vlinder